Pijn
Oh oh oh help!!
Ik ben 22 en ben op zeer jonge leeftijd getrouwd. Na een korte tijd ben ik als in een nachtmerrie gescheiden. Ik heb nog nooit een steunpilaar gehad, en mijn ex is nooit erg lief voor mij geweest. Toen we al verkering hadden heeft hij me vaak onder druk gezet. Nu… twee jaar later ben ik ziek zwak en geestelijk en mentaal zo achteruit gegaan. Mijn ouders hebben mij moeten opvangen, omdat ze het niet konden toelaten dat ik op straat terrecht kwam. Maar ben het zat.. ik wil dat er echt een einde aan komt, maakt niet uit hoe. Zelfs de dood is op dit moment welkom voor mij. Ik ben al langer als een jaar afhankelijk van antidepressiva en anti psychoticum en val maar steeds weer terug bij de psychologische behandelingen omdat ik niks meer aan kan.
Ik hou van mijn Turkse tradities. Ben trots dat ik een Turkse ben. Ben trots dat ik ooit als maagd het huwelijk in ben gegaan (ook al heb ik er niks meer aan), maar waarom moet ik er dan toch zo onder lijden? waarom doet dit mij allemaal pijn?
x
Hallo,
dit vind ik erg heftig hoor!Jij wil echt veranderen! Niet alles wat je tegenzit kan in korte tijd veranderen. Stap voor stap, soms doe je twee stappen vooruit en dan weer drie achteruit….je moet volhouden en de moed niet opgeven, zelfs voor jou is er een uitweg. Wat zou jij doen als iemand jou om hulp vroeg zoals jij? Help jezelf door anderen te helpen, zoek een bezigheid wat je bezig moet houden, dat geeft je verantwoordelijkheid. Als jij ergens voor de verantwoordelijkheid hebt kun je het natuurlijk niet uit je handen laten vallen, dat is ook zo met je leven. JIJ BENT VERANTWOORDELIJK VOOR WAT JIJ VAN JE LEVEN WIL MAKEN! Klinkt hard maar is wel zo. Je familie zal je helpen door dik en dun, maar laat zien dat jij er moeite voor doet. Je hebt nog een leven voor je….als jij nu niet begint, is morgen misschien te laat
Heel veel sterkte….je kunt het!