Op dit moment heb ik een leuke relatie met een beschaafde, intelligente, alom gerespecteerde en knappe man. Alhoewel we allebei al over de 45 zijn, en een huwelijk achter de rug hebben, denken we er over om opnieuw te trouwen. Laatst ging ik met mijn man koffie drinken op een terras met uitzicht over de zee. Daar zat een jonge man van rond de 25 jaar in zijn eentje tussen allerlei boeken en schriften te studeren. Mijn man, die rechter is, zag dat hij rechtenboeken bestudeerde. Terwijl ik daar was met mijn vriend kon ik mijn ogen niet van deze jongen af houden. Hij was niet bijster knap, maar had een lieve kop. Dan stak hij zijn hoofd tussen de boeken, dan keek ie weer om zich heen en nam een slok van zijn glaasje thee. Soms keken we elkaar aan, maar doordat ie een beetje verlegen werd keek hij weer terug in zijn boeken.
Mijn vriend wilde weer opstappen, maar ik kreeg hem niet meer uit mijn hoofd. Drie dagen later ben ik samen met mijn zusje weer teruggegaan naar het zelfde terras. Hij was er weer, weer met allerlei boeken en schriften. We gingen achter hem zitten. Naast zijn tafel zaten aan een tafel drie vrouwen van mijn leeftijd. Hij keek de hele tijd naar die vrouwen. Voor het eerst in mijn leven werd ik jaloers!
Ik ging daarna regelmatig daar naar toe. Hij was er niet altijd maar wel vaak. Op een gegeven moment wist ik wanneer wel en wanneer niet.
Ik denk dat ik op dit moment op twee mannen verliefd ben, maar omdat we trouwplannen hebben heb ik geen stappen ondernomen. Ik wist namelijk dat als ik naar hem toe zou gaan en bij hem zou zitten dat er beslist iets tussen ons zou gebeuren omdat hij duidelijk geen ervaring had. Maar ik ga nog steeds naar het terras en ik observeer hem nog steeds. Een keer had hij speciale interesse in een vrouw die al vele jaren ouder was dan ik. Aan de ene kant werd ik stikjaloers op haar, aan de andere kant dacht ik: ik hoop dat hij met haar weggaat, dan ben ik er vanaf. Ik wenste dat hij nooit meer zou komen. Pas als hij nooit meer komt, ga ik er ook niet meer heen.